سلام بر شكوه پايدار اين دوعالم.
سلام خدا.

امروز كمي دلم گرفت از اين همه مشكل از اينچنين به پيچ و تاب غم تنيدن...از اين چنين در آينه شكستن..خدا بهتريني واسه من... اول و آخريني...

خدايا من اونقدر بزرگ نيستم كه بتونم همه ي اين آسمون رو در آغوش بگريم...اما يادم مياد اتاقم 1 دريچه داري كه از بچگي واسم يادگار مونده....از اونجا ميتونم همه ي آسمان را در آغوش بگيرم..پس همون دريچه مال من كه آسمانش داشتني هست...همون دريچه كه آسمانش در افقش ستاره اي داره كه با نورش روز هم جا روشن ميشه...همون آسموني كه آسماني است....

زيبايي شب زير اين گنبد كبود. آفتاب خدا زير اين سقف بلند همه روزي آرزوي من بودند...حال كه با آنان رسيدم ميبينم كه تنها راهي بودند براي طي شدن...راهي كه زيبايي تو را در پي داشت...حالا ميبينم كه چرا راه شاه راه علي در شب است و ظهر سوزان نشانه ي تو ميانه ي آسمان....عزيزم .. خداي مهربونم. بابابت همه چيز ممنونم...