دلم می خواهد تا آخر تنهایی
قلم خویش با تن سفید کاغذ هایم با آشنا کنم
از احساس ترانه سرود
اما افسوس که تنها عمر ترانه تا پایان نقطه است.
زندگی خوابی است بیدار.توهمی آشکار.هر روز نیاز حقیقی به بازگشت برای عاشق تر شدن.....
دنیای من این است....هر شب در خواب عاشق میشوم.....
غرق رویا که باشم وبهشت روی زمین است.....پشت چشمان من....
رویا نزدیک است...


























































