و من دلگيرم...از آن لحظه ي تنها كه جاي ماه را سايه ي دار شكسته ي خواب ميگيرد. از آن تلخي شيرين كه تنها به سكوت مي انديشد بي آنكه معناي سكوتش بداند..دلم از بي راهه ي تقدير ميگيرد...سرم از بي سودايي محبوب ميگيرد.....دل خسته محرمي داشت به زيبايي نور به پاكي آب به بيداري روز......زهي گر ميگذشتم ز ناباوري بي رويايي دوست به عزاي خسته پرواز سكوت مينشتم....حال كه اينجايم و آرام..بي باكم و تنها، پس به قبله ي يار سجده خواهم داشت.......
سلام  خداي شيرينم...ميدونم كه از دستم ناراحتي...هرچي بگي درسته.من اشتباه كردم. هميشه ميكنم..مثل كارهايي كه نابه جا يا زودتر از موئد انجامشون ميدم....خدايا از همه چيز بريدم من باز رو به تو نهادم من.....كمكم كن....الله اكبر.....خدايا كمكم كن...ياد آوري عشق تو تنها انرژي راه منه...من آماده ي ياد گرفتنم...راهياد گرفتنم كجاست.....؟؟؟؟
دوست دارم خدا من...زيبا كلام....خوش زبان ....بي ريا فدات شم كه بهتريني.....